Skip to main content
26 maart 2026

Geen Pasen zonder Goede Vrijdag

Met Pasen vieren we dat Jezus opstond uit de dood, nadat Hij er zelf voor koos – in gehoorzaamheid aan God – om zijn leven voor ons te geven. Door zijn kruisdood ontvingen wij reiniging, vergeving, bevrijding en verzoening.

Er zat ineens een grote verfvlek op een goede regenjas. Het leek wel in het weefsel vast te zitten, want niets hielp om de jas weer schoon te krijgen: wassen, wrijven, in de week zetten met allemaal middeltjes – nog steeds prijkte daar die lelijke vlek. Enorm balen, want zo kon het kledingstuk eigenlijk niet meer gedragen worden. Het was voor mij een verbazingwekkende ervaring om te zien wat aceton deed met die vlek: hij verdween als sneeuw voor de zon. Ik hoefde niet eens kracht te zetten en het kostte weinig tijd. Het blijkbaar enige juiste middel op een doekje druppelen, even over de vlek vegen – en weg was de daarvoor lang tevergeefs bestreden viezigheid. Had ik dat maar eerder geweten.

Binnenkort vieren we weer Pasen, zoals elk jaar. Wikipedia noemt het het belangrijkste christelijke feest in het liturgische jaar, en daar kunnen we het zeker mee eens zijn. Paulus zegt het: Het belangrijkste dat ik u heb doorgegeven, heb ik op mijn beurt ook weer ontvangen: dat Christus voor onze zonden is gestorven, zoals in de Schriften staat, dat Hij is begraven, dat Hij op de derde dag is opgewekt, zoals in de Schriften staat en dat Hij is verschenen aan Kefas en vervolgens de twaalf (1 Korinthe 15:3-5). Jezus zelf noemt als doel van zijn komst op aarde dat Hij niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen (Mattheüs 20:28). Ook op basis van deze uitspraak kun je tot de conclusie komen, dat Pasen bijzonder belangrijk is.

Gruwelijk

Met Pasen vieren we dat Jezus uit de dood is opgestaan. Maar zoals Paulus in de bovengenoemde verzen zegt: de opstanding kan niet los gezien worden van de gruwelijke dood die Jezus op zich nam. Uit de woorden uit het evangelie van Mattheüs kunnen we opmaken: de dood van Jezus was geen ongelukje, dat na drie dagen even snel weer goed gemaakt moest worden door de opstanding. Jezus was van plan om zijn leven te geven, Hij gehoorzaamde God daarin, ook tegen zijn eigen gevoelens van angst in (Markus 14:36). En het was gruwelijk, zijn angst was volkomen terecht. Op die manier blijft Pasen voor mij een bittere bijsmaak houden: de enige onschuldige nam de doodstraf op zich om de schuldigen vrij te pleiten. Was dat echt nodig? Waarom en waarvoor?

Wat Jezus aan het kruis deed heeft enorme gevolgen voor wie in Hem gelooft. In het Nieuwe Testament worden hiervan veel verschillende beelden aangehaald:

  • De aanklacht tegen ons werd vernietigd (Kolossenzen 2:14-15)
  • Onze zonde werd vergeven (Efeze 1:7)
  • We werden gereinigd van onze onreinheid (Titus 2:14)
  • Het losgeld is betaald (Markus 10:45)
  • We werden geheiligd (Hebreeën 13:12)
  • We zijn verlost (Efeze 1:7)
  • We werden vrijgekocht van de vloek (Galaten 3:13)
  • We zijn opgenomen in een nieuw verbond (Lukas 22:20)
  • Jezus droeg de zonden (1 Petrus 2:24)

En dat zijn ze nog niet eens allemaal. Er worden heel uiteenlopende gevolgen van Jezus’ kruisdood aangehaald, maar er is een overeenkomst: er was iets behoorlijk mis, en wat Jezus aan het kruis deed, heeft het goedgemaakt. De boodschap is steeds: net als de vlek op de regenjas alleen met aceton verwijderd kon worden, is Jezus’ kruisdood de enig mogelijke oplossing voor het grote probleem van alle mensen (Romeinen 3:10-12).

Verzoend

Als je deze misstanden uit het oog verliest, blijft er alleen een gruwelijke marteldood van een onschuldig persoon over. Maar Jezus gaf zijn leven bewust en vrijwillig, omdat Hij de omvang en de diepte van de misstanden zag en ondraaglijk vond. Wat Hij op zich heeft genomen, blijft een bittere smaak houden, maar misschien is het een nog bitterder pil om te slikken dat er daadwerkelijk misstanden waren en zijn, die deze stap nodig maakten. En zijn er aanklachten, er is viezigheid, slavernij of kidnapping, is er gevangenschap en vloek … ook bij ‘gewone’ mensen.

Kan het zijn dat we gewend zijn geraakt aan het hulpmiddel, maar soms nog niet goed begrijpen, dat er ook echt een vlek was, die standhield tegen elke andere poging tot reiniging? Als het blijft bij een gedachte als “als God zegt dat ik slecht ben, dan zal het wel zo zijn” dan mist er het besef van reiniging, vergeving, bevrijding en verzoening. En dan geeft de herinnering aan Pasen, en daarmee aan Goede Vrijdag, ons misschien een allesoverheersend gevoel van nooit goed genoeg zijn, altijd vies – en dat was juist niet de intentie. Het doel van Jezus was, dat wie in Hem gelooft zichzelf mag zien als vergeven, bevrijd, schoongewassen en verzoend met God. Zoals Pasen niet zonder Goede Vrijdag mogelijk was, is dat ook in het leven van gelovigen. Hoe dieper je beseft dat het kruis voor jou nodig was, hoe meer je onder de indruk zult zijn van het feit dat je mag delen in de opstanding van Jezus.

Bevrijding

Ik had het al vaak gehoord en ik geloofde het ook wel, dat Jezus’ dood aan het kruis cruciaal was – ook voor mij. Maar echt begrepen had ik het niet. Dit veranderde toen ik het er in mijn tienerjaren nogal moeilijk mee kreeg, dat onze welvaart hier in het westen historisch en actueel bouwt op uitbuiting en benadeling van andere mensen. Ik kan niet bestaan, besefte ik, zonder schade te veroorzaken. En dat maakte mij kapot. Toen liet de Heilige Geest het licht van het goede nieuws in mij schijnen: (ook) daarvoor was Jezus aan het kruis gegaan. Ik had me daadwerkelijk schuldig gemaakt en kreeg vergeving, ik was verloren en werd gered – doordat Jezus zijn leven gaf voor mij.

Ik kan meer van dit soort momenten delen uit mijn leven, en dat van anderen: het besef van schuld, van onreinheid of gebondenheid, verloren zijn… Bijvoorbeeld als je bedenkt, wat voor macht de woorden hebben die we dagelijks spreken. Of hoe snel het kan gebeuren, dat we soms zelfs onbedoeld iemand echt pijn doen. Dat laat zich niet terugdraaien. De schade die we hebben veroorzaakt torsen we mee op onze schouders – en ook dat heeft Jezus van ons overgenomen. Wat een bevrijding, wat een opluchting kunnen we met Pasen vieren! Pasen wordt pas echt Pasen als je hebt mogen beseffen dat Goede Vrijdag voor jou nodig was.

Helene Wuhrer is getrouwd met Manfred, ze is moeder van vier kinderen en werkzaam als theologe.